Kees (67) bespaart door de luxere dingen te laten liggen in de supermarkt

Wasmiddel, benzine, vlees, wc-papier. Alles wordt rap duurder. We betalen fors meer voor onze levensmiddelen en energielasten dan een jaar geleden. Mensen moeten hierdoor steeds meer op de kleintjes gaan letten. Maar lukt dat wel? Vandaag in onze serie Duurder Leven de 67-jarige Kees van Liemde: “We hebben er hard zat voor gewerkt hier in Nederland om het goed te krijgen. En nou word je overal, op z’n Tilburgs gezegd, genaaid.”

Kees is al vijftig jaar samen met zijn vrouw en is mantelzorger voor haar. Sinds vorig jaar is hij met pensioen, ze wonen samen in een huurwoning in Tilburg.

Zijn er dingen die je laat liggen in de supermarkt?
“Ja zeker, de meer luxe dingen laten we liggen. We namen altijd wel een bak ijs mee, maar dat kopen we niet meer. Dat kostte eerst 2,49 euro en nu 2,79 euro. Gelukkig hoeven we niet op dertig cent te kijken, maar we doen automatisch zuiniger aan. We douchen ook korter en we hebben laatst zo’n waardebon gekregen van de gemeente waarmee je het huis kon verduurzamen. Daarmee hebben we toch tien energiezuinige lampjes kunnen kopen. Dan zijn we op termijn goedkoper uit.”

Hoe gaat het met de energierekening?
“We zijn tweeënhalf jaar geleden verhuisd en hebben toen een nieuw energiecontract afgesloten bij Essent voor drie jaar. We zitten op dit moment nog veilig met een vaste prijs, we betalen honderd euro per maand. De verwarming gaat niet snel omhoog, ik pas me wel aan. We hebben een klein ventilatortje met warme lucht, daarmee krijgen we in korte tijd de kou uit de kamer. En voor de rest doe ik een extra trui aan met een capuchonnetje. Ik let nu al op de kleintjes, want we moeten in juli een nieuw contract. Het is maar de vraag hoe het er dan voor staat in ons land.”

Maak je je zorgen om de huidige situatie?
“Ja, een beetje wel. We hebben er hard zat voor gewerkt hier in Nederland om het goed te krijgen. En nou word je overal, op z’n Tilburgs gezegd, genaaid. Dat is wel zo. Ik woon vlakbij het Wilhelminaplein, waar brood wordt uitgedeeld aan mensen die het financieel moeilijk hebben. Die rij wordt steeds langer, dat moet toch niet kunnen in zo’n mooi en prachtig land als Nederland?”

Uit eten of een weekendje weg, zit dat er nog aan?
“Normaal gaan we drie keer per jaar uit eten, met onze trouwdag en onze verjaardagen. Maar dit jaar hebben we alle feestelijkheden gecombineerd, en zijn we één keer gegaan. Dat scheelt toch weer. Ik ben onlangs wel met mijn dochter op vakantie geweest naar Thailand, dat hadden we al geboekt vóór corona dus dat hadden we nog tegoed. Nu kon het eindelijk weer.”

Je bent mantelzorger, dat geeft vast ook zorgen?
“Ja, mijn vrouw heeft een versleten en verschoven ruggenwervel en er zit een zenuw klem. Ze is in vijftien jaar al negentien keer geopereerd. Ook heeft ze artrose en fibromyalgie. Ze is 65, maar als ze op wil staan, lijkt ze wel negentig. De artsen in het ziekenhuis hier in Tilburg zeggen: leer er maar mee leven. Maar dat is niet te doen. Daarom gaan we nu naar Gent, dat is wel bijna driehonderd kilometer op en neer vanuit Tilburg. Dan gaat de teller hard met die prijzen van bijna twee euro voor een litertje benzine.”

“Gelukkig hebben we een spaarpotje en kunnen we nog wat sparen. We hoeven ons niet echt zorgen te maken. Maar we letten automatisch wel op, want het is de vraag wat er nog komen gaat.”

LEES OOK:

Yvonne (72) trekt een extra hemd aan, dan hoeft de verwarming niet zo hoog

Hassan (49) en zijn gezin van vier kinderen douchen nog één keer per week

Bronlink : Kees (67) bespaart door de luxere dingen te laten liggen in de supermarkt

Gerelateerde berichten